Er waren in 1989 een paar speciaalclubs voor vliegduiven: de Nederlandse Vliegtippler Club (NVC), Nederlandse Birmingham Roller Club (NBRC) en de Vliegroller Club Nederland (VCN), maar er bestond nog geen algemene club voor liefhebbers van vliegduiven die hun duiven vrije uitvlucht geven.
In deze leemte is voorzien in 1989 door Herman Beekveldt, Jan Lambrechts en Jan van Schalkwijk met de oprichting van de vereniging ‘vrienden van de Vliegduivensport’

Het oorspronkelijke doel was om mensen die liefhebberij hebben in het houden van hoogvliegende duiven met elkaar in contact te brengen en via een contactblad kennis en ervaringen over vliegduiven te verzamelen en met elkaar uit te wisselen.
De bij de oprichting beoogde doelgroep van liefhebbers van hoogvliegende duiven is daarna - omdat er steeds meer liefhebbers lid werden met duiven met andere bijzondere vliegeigenschappen - verbreed naar; liefhebbers die genieten van vrij vliegende duiven.
De initiatiefnemers en de leden kozen er in de beginjaren niet voor een officiële vereniging op te richten met een bestuur en statuten, maar vanwege het groeiend aantal leden werd de noodzaak steeds dringender.
De akte van oprichting werd op 22 december 1993 getekend door penningmeester Jan van Schalkwijk.

In oktober 2006 heeft de VDS haar 12½ jarig jubileum als officiële vereniging gevierd met de uitgave van een jubileumboek, bestaande uit artikelen over de vliegduivensport en met veel bijzondere afbeeldingen.
Dankzij de medewerking van diverse kunstenaars van binnen de VDS en daarbuiten is een uitgave ontstaan die naast lees- ook kijkplezier biedt.
Het gaat vanaf de oprichting goed met de vereniging. Er blijven tot nu toe ieder jaar meer leden komen dan gaan en in 2007 hebben we het 250ste lid kunnen inschrijven.

De vereniging ‘vrienden van de Vliegduivensport’ kiest niet voor één ras of één vliegstijl, maar is een brede vereniging van liefhebbers van sportduiven die goede prestaties in de lucht kunnen laten zien, zonder competitie of vliegwedstrijden.

Vliegwedstrijden kunnen ook moeilijk worden georganiseerd omdat de leden van de VDS een grote diversiteit aan vliegduivenrassen houden met allemaal een eigen vlieguitvoering en vliegduur. Op enkele uitzonderingen na, zoals de Nederlandse hoogvlieger, zijn deze bijna allemaal oorspronkelijk van buitenlandse afkomst.

De VDS geeft 5 keer per jaar een clubblad uit en organiseert 2 keer per jaar, in het voor- en in het najaar, een ledenbijeenkomst in Amersfoort.
Het bestuur organiseert de bijeenkomsten, brengt de leden zo kort mogelijk op de hoogte over het nieuws uit de vereniging.
Kort, omdat de leden komen voor prettig sociaal contact en om hun hobby te delen met clubgenoten en niet voor lange discussies over bestuurlijke zaken en dan... ja dan gaat het verder met........ duivenpraat.

Er worden ervaringen uitgewisseld, duiven geruild, gekocht en verkocht. De prijzen zijn vriendschappelijk laag.
Verder worden er altijd tientallen duiven door de leden meegebracht. Die worden vervolgens besproken tijdens de uitvoerige ‘duifbespreking’. Heel levendig dus en niet voor niets komen er veel leden naar de ledenbijeenkomsten.

Tenslotte organiseert het bestuur, zo mogelijk, twee keer per jaar een hokbezoek.

Als VDS-lid heb je het voordeel dat er binnen de VDS over tientallen vliegrassen niet alleen ervaring in huis is, maar vaak ook ‘materiaal’ en hiermee bedoel ik zowel duiven als (schriftelijke) informatie.
Met meer kennis van de duivensport en vriendschappelijke contacten met mensen die je hobby delen, kun je meer genieten van de vliegduivenliefhebberij!

updated: 02/03/08